Waarom over 5 jaar geen enkele werkgever nog personeel aanneemt

10 maart 2016

René Sielhorst

Owner/Director at Its My Life™ – Het meest succesvolle fitplan voor werkend Nederland

Waarom over 5 jaar geen enkele werkgever nog personeel aanneemt

Vanochtend werd mijn aandacht getrokken door een bijzonder tafereel. Een werknemer was in de straat een geul aan het graven en een collega stond deze vervolgens weer dicht te gooien. Op mijn vraag waar ze mee bezig waren, was het antwoord: “We zijn kabelleggers, maar onze collega die de kabel moet leggen is ziek.” Dit mopje kwam in mij op toen ik nadacht over het huidige overheidsbeleid als het gaat om het creëren van meer vaste banen in een flexibiliserende arbeidsmarkt. De realiteit is dat er steeds meer ZZP’ers bijkomen en dat het aantal vaste banen afneemt. Deze waarheid vraagt om anders denken en beleid dat ‘futureproof’ is. Helaas kiest de overheid voor een beleid waardoor over 5 jaar geen enkele werkgever nog vast personeel aanneemt. Het huidige beleid heeft namelijk precies het effect van de kabelleggers. De ene wet graaft een geul en de andere wet gooit hem dicht. Maar een kabel (het beoogde doel) ligt er niet en gaat er ook niet komen. Waarom?

De economie verandert

Waar bedrijven 50 jaar geleden een lange termijnstrategie konden uitdenken en uitvoeren, is dat tegenwoordig nauwelijks mogelijk. Ontwikkelingen volgen elkaar in een dusdanig hoog tempo op dat je als organisatie wendbaar en flexibel moet zijn. Dat betekent dat je continue andersoortige banen krijgt die beter door wisselende werknemers ingevuld kunnen worden. Bovendien zien we steeds vaker seizoensinvloeden: Rond de zomerperiode en rondom de feestdagen in december ligt met name in de zakelijke dienstverlening de productie bijna stil. Doordat prijzen en marges door de opkomst van transparantie onder druk staan, is het zaak om als organisatie flexibel mee te kunnen bewegen op die golfbeweging. Vaste banen, overhead en dito kosten maken dat moeilijk waardoor het risico ontstaat dat je jezelf uit de markt prijst.

Ontslag wordt moeilijker

De administratieve lasten zijn er door recente wetgeving niet eenvoudiger op geworden. Wanneer een werknemer niet functioneert, is het nog steeds een ‘hell of a job’ om afscheid te nemen. Je bent zo duizenden euro’s verder voordat je zover bent. Ook door de kortere periode van tijdelijke contracten en de transitievergoeding neemt het risico voor een werkgever om werknemers ‘vast’ aan te nemen, toe.

Failliet door een zieke medewerker

Deze week verscheen een bericht in het nieuws dat het voor werkgevers verboden is de gezondheid van hun medewerkers te ‘tracken’ met een beweegmonitor of fitness polsbandje en inzage te hebben in persoonlijke resultaten. Laat ik vooropstellen: Ik ben het daarmee eens. In mijn eigen programma Its My Life heeft de werkgever NOOIT inzage in privégegevens, ook niet de wanneer deze toestemming geeft. Dat terzijde. Maar in een wereld waarin werknemers via selfies hun hele hebben en houden delen via social media en ook de werkgever daar inzage in heeft, een typisch geval van het missen van de tijdgeest. De discrepantie zit ‘m bovendien in het feit dat je als werkgever wél 2 jaar lang loon doorbetaalt bij ziekte en 10 jaar lange een hogere premie (en dus hogere lasten) bij blijvende arbeidsongeschiktheid, terwijl je dus blijkbaar geen invloed mag uitoefenen op de gezondheid van je personeel vanuit het oogpunt van privacy. Als MKB-bedrijf loop je als gevolg van deze wetgeving het risico failliet te gaan door een zieke werknemer. Iemand in vaste dienst nemen? Mwah, even over nadenken. Als werkgever heb je dus wel de lasten van vast personeel, maar niet de lusten. Krom.

Geef mij maar een ZZP’er

Logisch dus dat ik als werkgever liever kies voor ZZP’ers. Het geeft mij de mogelijkheid flexibel mee te bewegen met de markt, afscheid te nemen als iemand niet functioneert en ik loop geen risico als de ZZP’er ziek wordt. Asociaal? Ik denk het niet. Ik heb hierdoor nauwelijks overheadkosten, mijn klant krijgt een gemotiveerde dienstverlener tegen een scherpe prijs, de ZZP’er krijgt een hogere beloning en mooie opdrachten bij gave klanten en is happy met zijn zelfstandigheid. Iedereen wint. Het is mijn verantwoordelijkheid de ZZP’er zo goed mogelijk te faciliteren en vanuit maatschappelijke verantwoordelijkheid te zorgen dat hij of zij goed is verzekerd en pensioen opbouwt. Probeer deze ontwikkeling maar eens tegen te houden met wetgeving, het is een golfbeweging die ontstaat vanuit de tijdgeest. Een golfbeweging die de vorm aanneemt van een tsunami.

Gaan vaste banen echt verdwijnen?

Nee, natuurlijk niet. In beroepen met specifieke kennis en vaardigheden is een werkgever nog altijd gebaat bij een vaste crew waar hij op terug kan vallen. Bijvoorbeeld in de zorg is dat van belang, hoewel je daar inmiddels al verandering ziet optreden. Overigens heb ik zelf  ook gewoon mensen in loondienst, maar alleen op essentiële functies. En de overheid? Die moet op zoek naar de kabellegger. Iemand die snapt waar het over gaat vandaag de dag, want die is hard nodig. Prettige wedstrijd.